هماره زنده از آن سپس که با مرگ

ء
«اگر تو را روشنایی و ذوقی هست که مشتاق مرگ باشی، بارک الله فیک، مبارک ات باد، ما را هم از دعا فراموش مکن.
و اگر چنین نوری و ذوقی نداری، پس تدارک کن، و بجو، و جهد کن... فتمنوا الموت ان کنتم صادقین...
این آینه ای روشن است که شرح حال خود در او بیابی. هر حالی و هر کاری که در آن حال و در آن کار، مرگ را دوست داری، آن کار نکوست.
پس میان هر دو کاری که متردد باشی، در این آینه بنگر که از آن دو کار با مرگ، کدام لایق تر است؟
باید که بنشینی؛ نوری صافی؛ مستعد، منتظر مرگ؛ یا بنشینی: مجتهد در اجتهاد وصول این حال... »

(مقالات شمس)
ء