در وب گردی ها به این برخوردم. گویا بیانیه ی کنفرانسی است که سال 99 یونسکو در پاریس برگزار کرده.ء
ء
آن بیانیه و مخلفات دیگری که همان جا هست، هر چند قسمت هایی اش لفاظی های متعارف است، اما به نظرم فضای کلی نگاه دانشمندان و محیط علمی به وضعیت فعلی علم، و نسبت اش با چیزهای دیگری مثل یقین و قطعیت، تحویل گرایی، نسبی انگاری، جامعه، اخلاق، دین، محیط زیست و غیره را نسبتا و به اختصار نشان می دهد.ء
ء
پ.ن
می دانم گزاره ای که گفتم خیلی کلی و مبهم شد اما منظورم چیزهایی از این دست است که: مثلا هیچ فیزیک دان کوانتوم خوانده ای امروز یقین لاپلاسی را در پیش بینی ندارد، اما از آن طرف حرف های نسبی گرایان افراطی، پست مدرنیست ها و ساخت گرایان اجتماعی ای که علم را برساخته ی اجتماعی می دانند هم قبول ندارد (خدا اموات آقای سوکال را بیامرزد).ء
این گونه روندها و نگرش های فضای علمی را به نظرم می شود در آن دید.ء
ء
آن بیانیه و مخلفات دیگری که همان جا هست، هر چند قسمت هایی اش لفاظی های متعارف است، اما به نظرم فضای کلی نگاه دانشمندان و محیط علمی به وضعیت فعلی علم، و نسبت اش با چیزهای دیگری مثل یقین و قطعیت، تحویل گرایی، نسبی انگاری، جامعه، اخلاق، دین، محیط زیست و غیره را نسبتا و به اختصار نشان می دهد.ء
ء
پ.ن
می دانم گزاره ای که گفتم خیلی کلی و مبهم شد اما منظورم چیزهایی از این دست است که: مثلا هیچ فیزیک دان کوانتوم خوانده ای امروز یقین لاپلاسی را در پیش بینی ندارد، اما از آن طرف حرف های نسبی گرایان افراطی، پست مدرنیست ها و ساخت گرایان اجتماعی ای که علم را برساخته ی اجتماعی می دانند هم قبول ندارد (خدا اموات آقای سوکال را بیامرزد).ء
این گونه روندها و نگرش های فضای علمی را به نظرم می شود در آن دید.ء
0 comments:
ارسال یک نظر