فاصله

از آن کلّیات انتزاعی، که توهّمِ آرام اند، سال ها راه است و فرسنگ ها فاصله، تا این جزئیات زندگی، که آتشِ تشویش بر پا می دارند:

کوپن هایی که هنوز می دهند، و شناسنامه هایی که دیگر یکی کم است.



و چه جای شِکوه یا شگفتی اگر، جزئیاتِ ملموس«یاد»، قاعده ی زرین اخلاق -این انتزاعی ترین قاعده ی کلّی یِ وهمی به نام اخلاق- را، هرگز رعایت نکند:
ما یک دم از او نمی کاهیم، و او یک دم از کاستنِ از ما فرو نمی نشیند.