سفله آن مست که باشد خبر از خویشتن اش

برادر کوچک‌تر میل زده:

"توی این سایت recent بودم گفتم بذار ببینیم از 6236 آیه چه آیه ای رو رندوم می‌ده ما بخونیم، این اومد: ‫

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ 

ما اصاب من مصیبة الا باذن الله و من یومن بالله یهد قلبه و الله بکل شیء علیم (64-11)

بالاخره حداقل ارزش آماری که داره!"

*

نیمه شب قبل، مادر بزرگ زنگ می‌زند. دیروقت است و معمولا این وقت زنگ نمی‌زند. گوشی را جواب نمی‌دهم. صبح پدر می‌گوید به او هم زنگ زده و او گفته باقی خواب اند. می‌گوید درست می‌پرسیده.

چه طور فهمیده بوده؟ لابد همان طور که همیشه مادرها و مادربزرگ‌ها در این جور مواقع می‌فهمند.

*

عصر، یکی که نباید می‌فهمیده، و حالا که فهمیده نباید می‌گفته، به دیگری که نباید می‌فهمیده، زنگ می‌زند و پرس و جو می‌کند.

حالا یکی باید بلند شود برود هر دو شان را جمع کند.

*

شب، با پدر و درد قفسه سینه اش راهی درمانگاه می‌شویم.

توی اورژانس، زیر دستگاه مانیتورینگ نشسته ام و آزمایش می‌کنم: وقتی کسی اشک می‌ریزد، ضربان و نوار قلب اش چه طور تغییر می‌کند؟

روی تخت کناری، دختر پنج شش ساله ای زبان گرفته و نمی‌گذارد مادرش روی تخت دراز بکشد، از خوابیدن مادر در این حالت می‌ترسد. به صورت سرخ شده اش لبخند می‌زنم، هر چند شاید نفهمد به خودِ کودک و گریان ام لبخند می‌زده ام.

توی سی سی یو، دکتر بخش می‌گوید 16 آذر همین سال؟ بروید خدا را شکر کنید که ازش خبر دارید. می‌گویم بله، کرده ایم.

*

البته به قول حافظ: هر که ترسد ز ملال انده عشق اش نه حلال.

اما با این ملال و سرگردانی میان زندان و بیمارستان، اگر ملال و اسارت دارالمجانین را هم به دوگانه ی قبلی بیافزاییم، فقط مرحوم فوکو را کم خواهیم داشت، تا موارد مورد نظرش را یک جا مطالعه کند.