بچه که بودیم در خانه یادمان دادند که دروغ از گناهان کبیره است.
در همان بچگی ها، در مدرسه آموختندمان که نه گناهان کبیره، که حتی گناهان صغیره ای که بخشودنی تر است، برای عالم دینی _به طور عام_ در حکم کبائر است و _به طور خاص_ ولیّ فقیه را از ولایت اش ساقط می کند.
این چند روز که "خبری در راه است" و کلیپی ساخته اند که بخشی اش قسمتی از سخن رانی مقام معظم ولی فقیه است (متن یا فایل اش را پیدا نکردم) که در آن می گوید "انرژی هسته ای را بدون هیچ کمکی به دست آورده ایم"، مطمئن می شوم که دیگر بچه گی ها تمام شده و دیری است که بزرگ شده ایم!
پ.ن.
البته شاید اسم این ها دروغ نباشد در دیاری که آدم ها _ببخشند یا نه_ زود فراموش می کنند، و رئیس جمهوری برگزیده اند که دیوار حاشای اش به بلندای دیوار بی اعتمادیِ روابط خارجی اش است.
ء
1 comments:
من فکر می کنم باید درباره نقش زمان و مکان در فقه شیعی بیشتر مطالعه کنی. فقه شیعه خیلی زیادی پویاست. دلیل نمی شه که هر چی که تو بچگی درست بوده الان هم درست باشه. تازه اگر هم خلاف شرع باشه اکبر تو مجمع تشخیص مصلحت نظام درستش می کنه. تو خودت رو برا این چیزا ناراحت نکن
حلّه
ارسال یک نظر