سیمای دیگری

سیما همیشه می کوشید خشونت را پنهان کند. پشت هزار لایه تصاویر ریایی مهر و عطوفت، و با هزار توجیه.
سیما همیشه می کوشید آدم بدها را نشان دهد که آدم های مظلوم و بی دفاع را چند نفری و با نابرابری مشهود امکانات و قوا و جثه گرفته اند و کشان کشان و خونین می برند و می زنند. و این سند برای اثبات وحشی گری آدم بدها کافی بود.

سیما هیچ وقت نشان نمی داد قوای انتظامیِ پشت و پناه مردم، آدمی را جلوی ماشین پلیس انداخته اند و کسی با باتوم بر پاهای اش می کوبد و در حالی که عرق و خون وبی حالی از سر و روی مضروب نیم جان می ریزد دیگری فریاد می زند باز هم بزن اش، به پاهای اش بزن!... _حالا نشان می دهد.
سیما هیچ وقت نشان نمی داد پسر لاغر رنگ پریده ی موبلندی را دو سه مامور چهره پوشیده ی قلچماق مثل حیوان از موهای اش گرفته اند و در حالی که کتک اش می زنند می گویند باز هم به ناموس مردم تعرض می کنی؟ و در حالی که او نیم هوش می گوید نه، غلط کردم، یک خبرنگار مدام میکروفون را برای صدابرداریِ واضح تر به دهان مضروب و ضارب نزدیک تر کند _حالا نشان می دهد.

قرار است آن روی خشن قوه ی ناظمه نمایان شود و بر حق جلوه داده شود. پس باید "دیگری ای" ساخت که این گونه برخورد حق اش است. دیگری ای که تا جای ممکن از قاطبه ی "عادی" مردم دورتر باشد. وقتی دیگری ای این قدر بیگانه و متعرض و حیوانی پیدا شد که روی دیگرِ چهره ی مهربان و امن قوای انتظامی لایق بل لازم اش باشد، دیگر کار تفسیر باقی "بیگانه ها" و "متعرضان" و توجیه نحوه ی رفتار با آن ها خیلی سخت نخواهد بود.

***

قرار است مردم با این گزارش و نمایش چه بفهمند؟:

این که "بخشی" از جامعه وجود دارد که خشونت حق اش است برای آن که "امنیت" باقی جامعه حفظ شود.

_و مثل سایر چیزها اینک باب تفسیر آن "بخشی" و این "امنیت" برای خود لویاتان باز است.

(صورت مشهوری از مغالطه است: از حالت های بدیهی و متفق علیه شروع می شود، و با جا به جایی آن حکم به موارد مورد نظر استدلال کننده –در این جا تبلیغ کننده- تعمیم داده می شود و ادعای مشابهت می شود.)

***

بعد التحریر:
این تاثرات من از دیدن گزارش ساعت ده و چهل دقیقه ی امشب سیما بود.
شاید به تر بود به جای نوشتن اش به این لینک می دادم.