.

نوشته بود:

«ما که نویسنده نبودیم. ما می گریختیم از نوشتن ای که وقتی زندگی پایان می یافت آغاز می شد. و حالا تنها زندگی را می نویسیم. عاشقی را می نویسیم، و تنها درد و فراق را زندگی می کنیم...
ما در سوگ زندگی به نوشتن نشستیم؛ ما در نوشتن تسلایی جستیم به جای آن که درمانی بجوییم. و درد را چنان آراستیم که زیستنی اش بیابیم.»