همیشه در صحنه

خیلی پر رویی می خواهد آدم هم به موقع حال اش را برده باشد، و هم حالا فحش اش را بدهد.

خیلی لذت دارد آدم وقتِ وقت اش تن به شور و جو داده باشد و الان هم با راحتی تمام لم دهد و هم رنگِ جماعت، اقوامِ نزدیکِ صدر تا ذیل مملکت را جلوی چشم شان که نه جلوی چشم خودش بیاورد.

خیلی حماقت می خواهد که آدم فقط در خیال گذشته ی موهوم یا آینده ی موعود باشد و با این کار فقط لحظه ی حال اش را از دست بدهد، خود را تخدیر کند، ضعف وسستی و تنبلی اش را توجیه کند.

***

_نکند فردا فرزاندان ما نیز رفتار سیاسی ما را این طور به سخره بگیرند؟
خدا عاقبت ما را به خیر ختم کند.