یکشنبه، اردیبهشت ۱۵، ۱۳۸۷

اندکی صبر

تمام می شود روزی،
و درد هم نخواهد ماند
همان طور که من و تو نمی پاییم.

__کالیگولا را گر چه بر سریر قدرت،
بیهودگی گذرانِ رنجْ رنجه می داشت؛
ناماندگاری اش را بهشتی می یافت،
به دوزخِ زجرْ اگر،
زندانیِ زمان می شد.